Wszystkie statki o napędzie mechanicznym posiadać będą musiały śrubę, która odpowiedzialna jest za wprawianie ich w ruch oraz poruszanie nimi. Śruba takowa składała będzie się z kręcących wokół własnej osi łopat, których liczba może wahać się od dwóch aż do siedmiu – najczęściej spotykanym rozwiązaniem będą jednak śruby z czterema łopatami. Śruby, w które wyposażone są statki, mogą posiadać tak zwany stały lub zmienny skok. W tym pierwszym przypadku łopaty są sztywne i nie ma możliwości ich regulowania, w drugim natomiast istnieje możliwość zmiany kąta ich ułożenia oraz wychylenia co umożliwia płynięcie do przodu jak i do tyłu przy zmiennej prędkości. Śruby po raz pierwszy zastosowane zostały w okrętach i statkach pod koniec wieku osiemnastego wtedy bowiem też zostały wynalezione przez jednego z amerykańskich matematyków. Transport morski bardzo szybko zaadoptował śruby, które stały się podstawowym napędem statków i są nim w wielu przypadkach do dzisiaj.
Każdy statek składa się z kilku podstawowych elementów, nie chodzi tutaj o aspekty konstrukcyjne, ale o części jego budowy. Wyróżnić możemy między innymi pokład, czyli powierzchnię, na której można się swobodnie przemieszczać z jednej części statku do drugiej. Z przodu statki posiadają natomiast dziób, tylna część zwana jest burtą. Z boku wszystkie statki posiadać muszą także tak zwaną kluzę kotwiczną, czyli miejsce, w którym znajduje się kotwica i z którego wyciągany jest jej łańcuch, niezbędny do zacumowania lub zakotwiczenia pływającej maszyny. Z dołu, w tylnej części statku znajdziemy natomiast płetwę, która umożliwia manewrowanie statkiem oraz śrubę odpowiadającą za jego napędzenia (alternatywnym napędem mogą być żagle, w statkach przemysłowych jednak rozwiązań takich się nie stosuje). Opcjonalnie na środku każdego statku znajdować mogą się nadbudówki, w których znajdziemy kabinę sternika, pokoje i inne pomieszczenia, na przykład kuchnię, sanitariaty i tak dalej.